Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΟΣ

Όταν κάποιος αποφασίζει να υπογράψει στο ψηφοδέλτιο ότι συμφωνεί να αναγραφεί το θρήσκευμα στις ταυτότητες, έχει αυτομάτως αποδεχθεί την καινούργια ταυτότητα, αλλιώς γιατί να ενδιαφέρεται τι θα γράφει επάνω της! Είναι σαν να σε ρωτάνε αν το φίδι το θέλεις άσπρο ή μαύρο! Όχι φίλε μου, το φίδι δεν θέλω, το χρώμα με αφήνει αδιάφορο. Όταν υπογράφεις “ομολογώντας” ότι θέλεις να αναγραφεί το θρήσκευμα στις ταυτότητες αυτές, ομολογείς ότι ως Χ.Ο. αποδέχεσαι τον Ιερό αυτό τίτλο πάνω σε κάτι βδελυρό. Τι πιο πολύτιμο δώρο για τον αντίχριστο: ως Χριστιανός Ορθόδοξος δέχεσαι τον ίδιο εν γνώσει σου. Οι άπιστοι έτσι και αλλιώς δικοί του είναι, δεν μπορούν να αρνηθούν κάτι που δεν ήταν ποτέ! Αλλοίμονο σε αυτούς που γνωρίζουν και πράττουν τα αντίθετα απ’ αυτά που γνωρίζουν. Λένε κάποιοι ότι την ταυτότητα δεν θα την πάρουν, αλλά με το ψηφοδέλτιο αυτό μας δίνεται η ευκαιρία “να ομολογήσουμε” τον Θεό μας και ρωτάω: Εάν όταν υπογράφεις την αναγραφή του θρησκεύματος στην ταυτότητα ομολογείς τον Θεό σου, όταν αρνηθείς να παραλάβεις την ταυτότητα, όχι αυτήν αλλά την ηλεκτρονική, Ποιόν ομολογείς; Γιατί να θέλει κάποιος να αναγραφεί κάτι πάνω σε κάτι, αφού δεν πρόκειται να παραλάβει αυτό το κάτι; Μήπως κρύβεται ο κίνδυνος, η αναγραφή του Θρησκεύματος να ξεγελάσει κάποιον πιστό και να έχει λόγο αργότερα να παραλάβει την ταυτότητα; Ας προσέξουμε καλύτερα!!! Γιατί πρέπει να ζητάμε την αναγραφή του θρησκεύματος στις καινούργιες ταυτότητες που δεν είναι ηλεκτρονικές, αφού ήδη στις ταυτότητες μας είναι εγγεγραμμένο το θρήσκευμα. Και αν η αναγραφή του θρησκεύματος στις καινούργιες ταυτότητες είναι μια ομολογία, η αναγραφή στις παλαιές, τι είναι; Άρνηση;;; Άρα κατ’εσάς έχουμε ήδη ομολογήσει την πίστη μας και την ομολογού-με έως ότου έρθουν οι ηλεκτρονικές. Σκεφτείτε και το άλλο. Κάποια στιγμή και όταν ακόμη δεν παραλάβετε την ταυτότητα, η οποία δεν θα είναι η μόνιμη, αλλά χωρίς να σημαίνει οτί παύει να είναι βδελυρή, σας πουν “κάποιες φωνές”: από την στιγμή που υπέγραψες για την αναγραφή του θρησκεύματος στην ηλεκτρονική ταυτότητα δέχεσαι την ίδια την ταυτότητα, άρα τον ίδιο τον αντίχριστο, άρα αρνήθηκες τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ακόμη και εσείς οι εκλεκτοί πλανηθήκατε. Τέλος. Όλα τελείωσαν! Φαντάζεστε τον πανικό που θα κυριεύσει τους πιστούς! Απλά δηλώνουμε ότι δεν θέλουμε “το θηρίο”, είτε φοράει “προβιά”, είτε κάτι άλλο που πάει να προσελκύσει τα μάτια μας. Τι θέλω να πω; Ο Χριστόδουλος και ο Βαρθολομαίος προσφώνησαν Άγιο αδελφό, τον Πάπα της Ρώμης και δεν ψεύδονται γιατί έχουν κοινή μητέρα: την Βαβυλώνα την μεγάλη! Και αν αγκαλιάζουν τον αδελφό τους τον Πάπα, εμάς που τον αποφεύγουμε τι θα μας κάνουν;; Ο πατριωτισμός και το δάκρυ του Χριστόδουλου στα κηρύγματα, θυμίζουν τον κροκόδειλο που δακρύζει για να συγκινήσει το θύμα του για να έρθει κοντά. Είναι άξιο θαυμασμού το πόσο γρήγορα στεγνώνει το δάκρυ αυτό προ της αγκαλιάς του αντίχριστου Πάπα! Είναι απλό αδέλφια μου. Δεν μπορεί μια πηγή να βγάζει και γλυκό και πικρό νερό μαζί, όπως μας λέει ο Κύριος μας. Προσέξτε, και αγρυπνείτε προς Δόξα Κυρίου! Η πλάνη μας γυροφέρνει, η υπογραφή σας είναι ομολογία, αποδοχή. ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΟΥ ΤΗΝ ΒΑΖΕΤΕ!!!!

Γεώργιος Σκούρας Αναγνώστης