ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ 2006

Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί,  τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας«Χριστός Ανέστη»! Με τον πιο χαρμόσυνο χαιρετισμό, το μήνυμα που μυστικά ξεσηκώνει τις καρδιές μας, αλλά και δίνει αληθινό νόημα στη ζωή μας, που εδώ και δυό χιλιάδες χρόνια δρα μυστικά μεταμορφώνοντας τον κόσμο, με αυτό τον χαιρετισμό της νίκης της ζωής επί του θανάτου, κοινωνώ και επικοινωνώ με την αγάπη σας, με όλους και με όλες εσάς, , ως και με τα απόδημα παιδιά Της ΈΛΛΑΔΑΣ  μας αυτή την πανίερη και μοναδική νύκτα της Αναστάσεως, για να ψάλλουμε μαζί το «Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται. Πάσχα καινόν, άγιον… πάσχα της αφθαρσίας του κόσμου σωτήριον».Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού είναι το αμετακίνητο θεμέλιο της Χριστιανοσύνης, το κλειδί ερμηνείας της παγκοσμίου ιστορίας, το κριτήριο κατανοήσεως της ζωής και του κόσμου. «Ει Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών» Η Ανάσταση του Χριστού δίνει νόημα σ’ όλη την ύπαρξη του ανθρώπου διότι ενώ η ιστορία οδεύει ευθύγραμμα προς ένα τέλος, ο άνθρωπος, στο φως της Αναστάσεως, αποδεικνύεται χωρίς τέλος. Και τούτο συμβαίνει γιατί στο μεταίχμιο ιστορίας και μεταϊστορίας βρίσκεται ο Νικητής του θανάτου και της φθοράς, ο Θεάνθρωπος Χριστός που αφθαρτίζει τον άνθρωπο και θανατώνει κάθε θάνατο του ανθρώπου. «Χριστός Ανέστη»! Αυτός ο χαιρετισμός είναι και μία ομολογία. Στη σύγχρονη ζοφερή πραγματικότητα όπου τα πάντα αμφισβητούνται και τα αυτονόητα χάνονται, αυτή η ομολογία είναι πολύτιμη. Στις μέρες μας όπου η μαζοποίηση του ανθρώπου παίρνει φοβερές διαστάσεις, όπου η μηχανοποίηση της ζωής του αφαίρεσε κάθε νόημα και τον γέμισε με άγχος και απογοήτευση, όπου η κυριαρχία των ενστίκτων και το άγχος της αυτοσυντήρησης τον έκαναν αποκρουστικό και γι’ αυτόν ακόμα τον συνάνθρωπό του, όπου αδυνατεί να θεμελιώσει την αξία του και αφήνει την ψυχή του ανικανοποίητη στις πιο βαθιές μεταφυσικές απαιτήσεις και ανάγκες, όπου η ύπαρξη εμφανίζεται γυμνή και αδύναμη, γεμάτη αντιφάσεις, όπου τελικά ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται σε όλο το βάθος της αδυναμίας, της μοναξιάς και της εγκατάλειψης, η ομολογία της Αναστάσεως «Χριστός Ανέστη»! δίνει στον απελπισμένο και απογοητευμένο άνθρωπο μία σταθερή βάση για να πατήσει. Πιάνεται ο άνθρωπος από την Ανάσταση του Χριστού και πορεύεται ανάμεσα στις αμέτρητες παγίδες του κόσμου γεμάτος ελπίδα και χαρά. Η υπέρβαση του ανθρωπίνου αδιεξόδου είναι η πίστη και η μετοχή στη χαρά της Αναστάσεως. Οι πειρασμοί, οι θλίψεις, οι αρρώστιες, οι αποτυχίες, όλα τα δεινά του κόσμου είναι ασήμαντα μπροστά στον Νικητή του θανάτου. Τίποτα πια δεν μπορεί να λυγίσει τον άνθρωπο, γιατί όλα αυτά τα νίκησε ο Χριστός για μας. Αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα πως μέσα από τη θάλασσα της Αναστάσεως ο άνθρωπος σώζεται, φωτίζεται και πάλι ο κόσμος μας, λύνεται η αγωνία μας, πατιέται ο θάνατος. «Χριστός Ανέστη»! Στα πολλά προβλήματα που γεύεται καθημερινά ο κόσμος και η κοινωνία μας, στον τρόπο ζωής που είναι γεμάτος θάνατο και φτηνά χωμάτινα υποκατάστατά της, η αναστάσιμη αυτή φωνή που κραυγάζει τη χαρά αποτελεί τελικά το έσχατο και το μόνο αληθινό νόημα. Υπάρχει υπέρβαση της αμαρτίας και σωτηρία, διότι «Χριστός εκ νεκρών εγήγερται, απαρχή των κεκοιμημέων εγένετο» Εμπρός λοιπόν αδελφοί μου «Χριστός Ανέστη»! «Νέοι, γέροι και κόρες, όλοι μικροί μεγάλοι ετοιμαστείτε μέσα στις Εκκλησιές τις δαφνοφόρες με το φως της χαράς συμμαζωχτείτε, ανοίξτε αγκαλιές ειρηνοφόρες μπροστά στους Αγίους και φιληθείτε, πέστε Χριστός Ανέστη! Εχθροί και φίλοι». Αδελφοί «Χριστός Ανέστη»! Ζωντανοί και κεκοιμημένοι «Χριστός Ανέστη»! Αγαπημένοι και φίλοι «Χριστός Ανέστη»! Εύχομαι, και από καρδιάς προσεύχομαι, πατρικώς και αδελφικώς, το εφετινό Πάσχα να είναι η απαρχή μιας αναστάσιμης πορείας για τον καθένα μας προσωπικά, για τον τόπο, την κοινωνία μας, το Έθνος μας, τον κόσμο ολόκληρο.

ΜΕΤ’ΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΩΝ

Ο ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗ ΣΑΣ

Ο ΟΛΥΜΠΟΥ ΜΙΧΑΗΛ Α’